Kategorie: Wszystkie | prasa | projekty
RSS
czwartek, 25 kwietnia 2013
jak klasyfikować, czyli podział na dziedziny

kategorie_muzeum_wzornictwa_nobo_1

Kolejnym problemem, z którym należało się zmierzyć podczas realizacji projektu, było określenie dziedzin projektowych, jakie będzie obejmowało muzeum. I w tym przypadku nie ma jednoznacznej odpowiedzi, funkcjonują (m.in. w różnych opracowaniach, konkursach) odmienne nazwy i podziały. Na samym początku pojawiły się wątpliwości, czy muzeum polskiego wzornictwa obok produktu powinno obejmować również grafikę projektową. Ostatecznie postanowiłem się skupić na obiektach 3D, oczywiście nie wykluczając w przyszłości, przy dalszym rozwoju projektu, rozszerzenia strony również o projektowanie z zakresu 2D. Dziedziny projektowe ograniczyłem do siedmiu kategorii: oświetlenie, AGD, meble, szkło i ceramika, RTV, transport oraz akcesoria. Oczywiście jest to tylko wybrana część z całej działki, jaką jest wzornictwo, brakuje chociażby kategorii dla projektów specjalistycznych, np. dla przemysłu. Na tym etapie prac podział wydaje się jednak wystarczający. Do każdej z dziedzin został zaprojektowany osobny piktogram:

kategorie_muzeum_wzornictwa_nobo_2

Przyłącz się do inicjatywy stworzenia Wirtualnego Muzeum Polskiego Wzornictwa!

wtorek, 16 kwietnia 2013
jak klasyfikować, czyli podział czasowy

Pierwsze problemy z realizacją projektu pojawiły się już na samym początku, kiedy rodziła się koncepcja struktury muzeum. Pojawiło się zasadnicze pytanie: jak chronologicznie możemy podzielić historię polskiego wzornictwa? Jak się okazało, nie ma jednego dobrego rozwiązania, a stanowiska w tej kwestii są różne. Podział, który został zastosowany w muzeum, jest jedynie propozycją wynikającą z własnych obserwacji i studiów. Po przeanalizowaniu licznych opracowań (bibliografia) i rozmowach z historykami wzornictwa postanowiłem podzielić historię polskiego wzornictwa na pięć okresów:


1

DO 1918 ROKU

Pierwszy okres obejmuje historię polskiego wzornictwa do odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Polska sztuka stosowana przełomu XIX i XX wieku to wyraz ogólnoeuropejskich idei odrodzenia rzemiosła zrodzonych w połowie XIX stulecia w Anglii. Dochodzące na polskie ziemie idee Johna Ruskina i Williama Morrisa służyły wówczas nie tylko kształtowaniu związków między twórczością artystyczną, a wytwarzaniem przedmiotów użytkowych, lecz również obronie tożsamości narodowej w społeczeństwie pozbawionym od kilku pokoleń możliwości swobodnego kształtowania własnej kultury. Polscy twórcy, podobnie jak w wielu innych krajach, podejmowali próby stworzenia stylu narodowego, co często wiązało się z ruchami niepodległościowymi. Szukając własnej odrębności czerpali z doświadczeń sztuki ludowej, przeciwstawiając się w ten sposób obcym wpływom ideowym i artystycznym.


2

1918-1944

Drugi okres obejmuje dwudziestolecie międzywojenne oraz lata II wojny światowej. Był to czas dla polskiej sztuki użytkowej obfitujący w doniosłe wydarzenia i ożywione spory artystyczne. To czas ścierania się dwóch trendów. Z jednej strony styl art déco, czerpiący głównie z secesji, ruchu Arts and Craft, ale także ze sztuki ludowej, reprezentowany przez Spółdzielnię Artystów ŁAD. Z drugiej strony racjonalizm i funkcjonalizm – głoszony między innymi przez ugrupowanie Praesens – zainteresowany kształtowaniem produkcji przemysłowej w stylu międzynarodowym. Mimo pozorów antagonizmów, nie wykluczały się wzajemnie, lecz składały na wielopłaszczyznowy obraz ówczesnego wzornictwa.

 

3

1945-1969

Trzeci okres obejmuje drugą połowę lat 40. oraz lata 50. i 60. Jest to szczególny okres w polskim wzornictwie. To czas politycznej odwilży, która umożliwiła sztuce uwolnienie się spod doktryny realizmu socjalistycznego. Entuzjazm artystów nowej epoki wyraził się w fascynacji kolorem, formami organicznymi lub abstrakcją geometryczną. Czerpali oni z surrealizmu, inspirowali się twórczością takich twórców jak Paul Klee, Hans Arp, czy Jackson Pollock. Artystyczne manifestacje szły w parze z eksperymentami technologicznymi, tworząc estetykę nowoczesności. W tym czasie też rozpoczął się proces kształtowania zawodu projektanta i definiowania wzornictwa jako odrębnej dziedziny plastyki. To od tamtego okresu projektanci zaczęli być postrzegani jako artyści, a nie tylko rzemieślnicy, a wzornictwo przemysłowe wyrosło na znaczącą i cenioną dziedzinę sztuki.

 

4

1970-1989

Czwarty okres obejmuje lata 70. i 80. To czas, który wykazały niewydolność systemu polityczno-gospodarczego w Polsce. Kryzys gospodarczy i niestabilna sytuacja polityczna wyraźnie odbiły się na polskim wzornictwie. To czas szczególnie trudny dla projektantów pozbawionych perspektyw w zawodzie. Brak produkcji, likwidacja ośrodków wzorniczych, pogłębiający się dystans technologiczny między Polską a Zachodem. Wielu projektantów zmieniło wówczas zawód, inni emigrowali. Mimo że w tych ciężkich czasach nie zabrakło miejsca na ciekawe projekty, które śmiało mogły rywalizować z zachodnimi, to najczęściej pozostały one tylko prototypami. Ogromny potencjał ówczesnych projektantów został nieodwracalnie zmarnowany.

 

5

PO 1989 ROKU

Ostatni okres obejmuje polskie projektowanie po 1989 roku. Nowa sytuacja polityczno-gospodarcza, jaka nastąpiła po transformacji ustrojowej miała ogromny wpływ również na polskie wzornictwo. Szczególnie wykorzystało to młode pokolenie projektantów, którzy zaczęli promować polskie projektowanie za granicą. Dzięki nim polski design jest coraz lepiej dostrzegany w Europie. Mamy wielu twórców młodego pokolenia, których ciekawe, nowatorskie propozycje powoli zaczynają być wdrażane do produkcji. Coraz więcej firm i projektantów zdaje sobie sprawę, że dobry, oryginalny design jest niezbędny by osiągnąć rynkowy sukces.

Przyłącz się do inicjatywy stworzenia Wirtualnego Muzeum Polskiego Wzornictwa!







czwartek, 11 kwietnia 2013
Wirtualne muzeum – przyszłość muzealnictwa

wirtualne_muzealnictwo_nobo_design

Internet w dzisiejszych czasach staje się coraz ważniejszym kanałem przepływu informacji i otwiera nowe możliwości popularyzacji wiedzy i promowania dziedzictwa narodowego. Jest to ogromna szansa dla wielu instytucji kultury, w tym także muzeów. To właśnie internet staje się nowym szczególnym narzędziem nadającym ich działalności nowy wymiar. Postęp technologiczny powoduje, że komputery w powiązaniu z internetem tworzą drugi, bardziej dostępny dla wszystkich świat. Wirtualne muzea otwierają przed swoimi użytkownikami nieograniczone możliwości. Największa ich zaletą to łatwy dostęp. Wystarczy komputer i połączenie z internetem. Jest to ogromne ułatwienie szczególnie dla osób niepełnosprawnych, mających problem z poruszaniem się.

Kolejne, co wyróżnia wirtualne muzeum od realnego to brak problemu ograniczonej przestrzeni. Wirtualne muza dają możliwość prezentacji nieograniczonej liczny zbiorów. W ten sposób dotychczas zamknięte bezpiecznie w magazynach prace, na które nie ma miejsca na stałej ekspozycji mogą ujrzeć światło dzienne.

W wirtualnym świecie zmienia się również sama prezentacja danego obiektu oraz sposób zwiedzania. Nowe multimedia pozwalają na prezentację danego obiektu w szerszym kontekście – wzbogacając go o tło historyczne, dźwiękowe, etnograficzne itp. Nowoczesne metody digitalizacji oraz obrazowania wykorzystywane w wirtualnych muzeach pozwalają na jeszcze bliższe poznanie prezentowanego obiektu. Możemy przybliżać, obracać bez obawy o ich zniszczenie czy naruszenie muzealnej etykiety. W Google Art Project możemy oglądać Mona Lisę z takiej odległości, o której moglibyśmy tylko pomarzyć stojąc przed nią w Luwrze. Wciąż rozwijająca się dynamicznie technologia cyfrowa pozwala nam na coraz więcej. I tak możemy oglądać panoramy 360 stopni z wrażeniem perspektywy, możemy sterować wyświetlanym obrazem, przyglądać się obiektowi w zapisie 3D.

Przemieszczając się po wirtualnych „salach” muzeum użytkownik nie musi już kierować się wyznaczoną trasą. Wirtualne muzeum daje możliwość kreowania swojego spaceru według uznania. Każda osoba może skupić swoją uwagę na tym, co go w danym momencie szczególnie interesuje bez straty czasu. Co więcej, coraz częściej wirtualne muzea dają możliwość użytkownikowi tworzenia własnych zbiorów muzealnych na nowo sklasyfikowanych.

Wirtualne muzea stają się multimedialnymi centrami wiedzy. Po przez swoje możliwości stają się atrakcyjną formą edukacji. Jest to ogromna szansa dla nauczycieli i rodziców na nowy sposób zwiedzania muzeów i przekazywania wiedzy, bez wkładania na nogi tradycyjnych kapci. Dzięki wirtualnej rzeczywistości dzieci mogą zapoznać się z daną ekspozycją bez potrzeby wyjazdu, opłat za dojazd i wstęp co jest częstym problem w polskich szkołach. Wirtualne ekspozycje mogą zostać wzbogacone o ciekawe prezentacje multimedialne, materiały edukacyjne i dydaktyczne. Wirtulane muzea dają także możliwość tworzenia interaktywnych quizów, gier i zabaw zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Tego typu rozwiązania mogą stać się impulsem do odwiedzenia realnego muzeum, lub w przypadku osoby, która już w nim była, na rozwijanie swojej wiedzy na dany temat.

Niezwykle ważnym aspektem tworzenia wirtualnych muzeów jest wspólna interakcja miedzy serwisem a jego użytkownikami. W świecie komunikacji cyfrowej tego typu zależności są niezbędne. Rozwój technologii Web 2.0 pozwala na zaangażowanie w proces tworzenia muzeum społeczności internetowej, jego użytkowników nadając im tym samym rolę współtwórców serwisu.

Wirtualne muzeum nigdy zapewne nie odda specyficznej atmosfery tradycyjnego muzeum i obcowania z rzeczywistym obiektem. Niewątpliwe otwiera jednak nowe możliwości a perspektywy stojące przed tą dość nową dziedziną muzealnictwa są ogromne.

Przyłącz się do inicjatywy stworzenia Wirtualnego Muzeum Polskiego Wzornictwa!



środa, 10 kwietnia 2013
projekt muzeum nagrodzony!

graduationprojectsplakat20130201459x600

Projekt Wirtualnego Muzeum Polskiego Wzornictwa został nagrodzony w międzynarodowym przeglądzie projektów dyplomowych Graduation Projects 2012. Graduation Project to coroczny przegląd najlepszych dyplomów projektowych (magisterskich i licencjackich) z Polski, Czech i Słowacji, organizowany przez Śląski Zamek Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie oraz magazyny 2+3d, TYPO oraz Designum. Nagrodzone projekty można oglądnąć na wystawie w Galerii Czechdesign w Pradze (do 13 maja), następnie podczas DMY International Design Festival w Berlinie ( 5–9 czerwca ) lub na stronie konkursu: http://graduationprojects.eu